UKŁAD KRWIONOŚNY – zamknięty; U LANCETNIKA BRAK JEST SERCA; kurczą się natomiast pewne odcinki naczyń (zatoka żylna, tętnica endostylarna, nasady tętnic skrzelowych i żyła wątrobowa). W brzusznej ścianie odcinka skrzelowego znajduje się tętnica, która prowadzi krew ku przodowi ciała. Po drodze oddaje metameryczne gałązki do skrzeli. Z nich krew utleniona wlewa się w prarzyste pnie aorty położone pod struną grzbietową. Obie aorty łączą się ku tyłowi w nieparzysty pień, który przechodzi w ogonie w tętnicę ogonową. Od aorty odchodzą naczynia segmentalne na boki do ścian tułowia i do jelita. Krew żylna z tułowia zbierana jest w dwóch żyłach przednich i dwóch tylnych, które łączą sie po każdej stronie ciała w przewód Cuviera. Przewody te wpadają do zatoki żylnej. Krew z ogona zbiera żyła ogonowa, która w jelicie rozpada się na drobne naczynia i wychodzi z niego do worka wątrobowego jako tzw. żyła wrotna. Z worka wątrobowego krew wychodzi żyłą wątrobową, która wpada do zatoki żylnej

Układ wydalniczy: przednercze funkcjonuje u larw; często jest nazywane „nerką głowową”, gdyż leży w sąsiedztwie głowy. Nefrony przednercza otwierają się orzęsionymi lejkami do jamy ciała. Przeciwne końce nferonów łączą się dając początek przewodowi Wolffa, czyli moczowodowi pierwotnemu. U osobników dorosłych funkcjonuje pranercze (śródnercze), w którego nefronach pojawiają się tzw. ciałka nerkowe (Malpighiego) zbudowane z torebki Bowmana otaczającej kłębki naczyń włosowatych.